29 Şubat 2012

"The Day That Never Comes" Yazmıştım 2 ay kadar önce bi' ara, bi' kağıda. Ha işte o hiç gelmeyecek gibi duran gün geldi nihayet. Şimdi o günle 29 Şubat arasındaki bağlantı, 29 Şubat'ın bir başka açıdan görünümü filan yazcam bi' şeyler. Kafam karıştı, çok bilinenli bi denklem oldu bu.

29 Şubat Facebook Mağduru diye salak bi' yazı yazmışım geçen sene bu zamanlar. Orada detaylı şekilde yazıyo hikayenin çoğu. Facebook'ta doğum günü tarihini 29 Şubat yapmıştım 3 yıl önce filan. Doğum günü kutlamalarını sevmemem nedeniyle, bir de merakımdan dolayı yapmıştım bunu. Merak ettiğim şey de 29 Şubat 2012 geldiğinde kutlayan olup olmayacağıydı.

2 aydır 29 Şubat'ı bu kadar bekleme sebebiyse; acemiliğin bittiği, asteğmenliğe geçiş yapılan, 2 hafta dağıtım iznine çıktığımız gün olması oldu. Ve tabii 2 ay aradan sonra 2 hafta izne ayrılmak, son 40 yılın en soğuk Ankara kışından sonra olunca bi' de, yeniden doğma etkisi yarattı biz 343. dönemlerin bünyesinde. Ben bunu 3 yıl önceden görerek ayarlamışım işte. Varın anlayın siz ne kadar ileri görüşlü olduğumu. (OHA) (Buraya dilli milli bi smiley de giderdi evet.)

Doğum günü kutlamalarıyla alakalı olarak ise; kutlayanlar sağ olsunlar, var olsunlar, teşekkürler hepsine. Hepinizin kutlamasını izne çıkışımın kutlaması sayıyorum. Ahahah, kutlamayı da istediğim şeyin kutlamasına çevirdim ya. (OHA 2) Ama şimdi değinmeden geçemeyeceğim bir durum var: Bu kanka ayağı harbiden göt ayağı he. 3-4 yıldır hiç görüşmediğim, öncesinde de çok az muhabbetim olan adam "kanka doğum günün kutlu olsun" yazmış. Böyle durduk yerde her önüne gelene, her şartta kanka diyen adamdan korkacaksın abi.

29 Şubat'la olan sınavımı da böylece tamamlamış bulunuyorum. Daha da bi olayım olmaz heralde bununla alakalı.

29 Şubat Facebook Mağduru

Daha önce söyledim mi emin değilim. Facebook'ta doğum günümü 29 Şubat olarak ayarlamıştım. Bu tip özel günlere bakışımı da yazmıştım daha önce. 29 Şubat yapmamın 2 nedeni vardı. 1.si; 4 senede 1 olacak olması. 2.si; 29 Şubat olarak gözüken doğum günümü gören kişilerin bunu ciddiye alıp, kutlayıp kutlamayacağıydı. Merakla bekliyordum 29 Şubat 2012'yi.

Ama hayat gibi facebook da şakalar yapıyor işte. 28 Şubat'ın sabah saatlerinde Facebook'a girdiğimde 6 tane özel mesaj vardı. 3-4 tanesi "doğum günün kutlu olsun" içerikli. 1-2 tanesi de "gerçek doğum günün bu değil di mi?" içerikli. Bari 1 Mart'ta gösterseydi doğum günleri arasında.1 gün önceden de noluyo canım.

Güldüm ben de işte. Bu kadar.

Ha bu arada duvar denen şey kapalıydı tabi. Pes etmeyip mesaj atarak kutladılar sağolsunlar.

D.G. 2

Geçmişteki doğum günlerinden aklımda kalan ve kalacak olan ilginç bir anı. Bir önceki yazıyı yazarken unutmuşum bahsetmeye.

2 sene önce şantiyede çalışırken Cizre'li Orhan vardı bizim tarafta çay-temizlik işleriyle ilgilenen. Doğum günümde yanına gittim "Doğum günün kutlu olsun" dedim.

"Bugün ayın kaçı?" dedi. Gurbet elde artık hangi gün, hangi ay bilmez düşünmez olmuş çocuk. Söyledim günün tarihini.

-"Sen nerden biliyosun benim doğum günümü?" diye sordu.

-"Yok ben bilmiyorum, senin ""benim bugün doğum günüm değil"" diyeceğini düşünerek söyledim. Peşine de madem senin doğum günün değil, sen benimkini kutla diyecektim." dedim.

Çıkardık nüfus kağıtlarımızı birbirimize ispatladık. Peşine de birer çay içtik, güldük. Tesadüf güzeldi.

Doğum Günü

Unutturucam herkese, çok az kaldı. Anlamsız ve gereksiz geliyor bana. Bu yıl toplam 3 kişi kutladı. Biri kendisi hatırladı. Aramızda 3 gün var, bunun da etkisiyle muhtemelen. Diğeri birinin hatırlayıp da bir yere birşeyler yazmasıyla kutlamış. Bir diğeri ise, benimle aynı ayda doğmuş olan birisi. Benim doğum günümü de öğrenmek istemişti. Söylemeyince hırs yapıp öğrenmeye çalışmış bir yerlerden. Neresi olduğunu da söylemedi. Zaten mühim değil. Seneye bu kalanlara da unutturacağım. En geç bir sonraki seneye umarım.

İşyerinde de beraber çalıştığımız Dursun Dayı var. "Bugün günlerden ne" diye sordu bana. Söyledim tarihi. Sonra da "Bugün benim doğum günüm" dedim. Duymadı bile. Duysa da ertesi gün unutacaktı zaten.

Bu yazdıklarım için kırılanlar olabilir. Olmasın, böyleyim işte. Takmasın. Facebook'ta görünen hatırlatmalarla hatırlanmaktansa, hiç hatırlanmaması daha güzel. Unutulması daha güzel. Zaten başta da belirttiğim gibi bence diğerlerinden farksız, sıradan bir gün.

Peki ya unutmak? Unutamamak?