Okumadan Geçme

Facebook

30 Haziran 2011 Perşembe

Yol Hikayeleri #7

Şimdiye kadar hep bi' eğlence vardı yol hikayelerimde. Bu kez öyle değil. Hikaye filan da yok yani. Öncekiler de yaşanmışlardı ama onların bir mizahi yanı da vardı. Bu kez farklı.

Seneler boyunca Kayseri'den Düzce'ye uzanan son yolculuğun hayalini; "İçim çok rahat bir şekilde, son kez bincem o servise ve otogardan otobüse. En rahat yolculuğum olacak." şeklinde kurmuştum. Ama öyle olmadı. Tam tersi oldu hatta. En zor yolculuktu dün gerçekleşen. İçim çok rahat yapacağımı düşlediğim yolculukta, hiç rahat değildi içim. En sıkıntılı olanıydı. Gözüm arkada kalarak olandı bir nevi.

Gelecekle alakalı kurduğun düşlerin gerçekleşme zamanı geldiğinde; hiç aklının ucundan geçmeyen şeyler oluyor ya işte . Hayatın ne kadar garip olduğunun göstergesi.

6 yorum:

memento mori dedi ki...

resmen kıskandım..

Archy dedi ki...

http://img69.imageshack.us/img69/2865/owl13.jpg :)

hemera-nyks dedi ki...

o yüzden hayal kurmayı sevmiyorum :)
-
hemera

Adsız dedi ki...

aga blog şahaneymiş. Takipteyim bundan sonra..

Ms.Alonso dedi ki...

Bir devir daha kapandı. Senin için güzel başlangıçlar olur umarım.

Bu arada ben de mim in var.

ilnevyA dedi ki...

Bir devir değil çağ kapandı. Yeni miydi yakın mıydı neydi içinde bulunduğumuz çağın adı. O kapandı işte. İçinde bulunduğumuz çağa yeni bi isim bulmak durumundayız artık. Amma da abarttım he.