Okumadan Geçme

Facebook

25 Ocak 2011 Salı

Yol Hikayeleri #6

Bu satırları Aşti'den yazıyorum. Bu yolculukta hiçbir halt olmadı. İlk kez baştan sona uyudum. Otobüslerde hiç uyuyamayan benim için yazılmaya değer bir hikaye, napalım uyuduysan demeyin şimdi.

Şimdiye kadar çok denemiştim ama ilk kez işe yaradı. Sabah saat 7'deydi otobüs. Gece sabahladım, 7'ye kadar uyumadım ve otobüste; bildiğiniz camış gibi, bilmediğiniz Ersin gibi uyudum. İlk kez gideceğim yere vardığımda; "o iyi yolculuklar dileyen servis görevlimiz" tarafından "Ankara'ya geldik beyfendi" denilerek uyandırıldım.

10 yorum:

xavinin görümcesi dedi ki...

aşti mi. ankaraya mı geldin :D

ilnevyA dedi ki...

Evet an itibariyle 1 buçuk saattir Ankara'dayım. Her bahtı kara gibi ben de görmek istedim :D

xavinin görümcesi dedi ki...

hadi bakalım :D

francesca mckennitt dedi ki...

Ooo hadi bakalım :)
İnanamıyorum ilk defa bişiler olmamış.

Sadece Umut dedi ki...

Ayvenli, ben otobuse biner binmez kafayi cama yaslayanlardanim. Guzel film yoksa tabii =))

Berdush dedi ki...

Otobüste deliksiz uyuyarak yolculuğu tamamlamak kadar harika bir şey yok. onun keyfi, ağrısı bambaşkadır.

Mesela boynun tutulmuş olabilir, saçının arkası, yeni sıçmış tavuğun götüne dönmüş olabilir, bir de ağzının suyu omzunda küçük bi gölet oluşturmuş olabilir. Leş gibi olur insanın ağzı. Ama o uyku hepsine değer :D

Ankaraya selamlar.

mergiz dedi ki...

enee
ankara... hadi hayırlısı :D

funda dedi ki...

O kadar saat ayakta durursan mecbur uyursun tabi ne sandın :)

Archy dedi ki...

Bende otobüste uyumayı beceremeyenlerdenim.

Ömrümde bir kere uyudum o da 15 dk sürdü :)

ilnevyA dedi ki...

Valla zaman ne de güzel geçti, uyuyunca. Keşke alışkanlık haline gelebilse.